mimarlar yeni ressamlar

ev döşemek çok karmaşık bir iş.

komplo tufanına yakalanmak

içim dışım komplo oldu. Caddeye uzak olan evimden uzanan kulaklarım arabaların kornalarını KGOMPLO! diye duyar oldu. sinekler de öyle vızıldıyor, kabloların uçları komplolarla karşıyordu. geçen gün kobralarla ilgili bi belgeseli sunan adam bile 'komplo ay kobra' dedi gibi gibi oldu. hala kış da gelmedi ya kesin bu işin içinde bir komplo var demek ister oldum. o komplo esrarına bayıldım. sonra baygın düştüm. yataklak oldum. e tabi doğal. insan bir komplo olduğuna inanır ve hakkını savunamazsa hasta olur, verem olur, felç geçirir. bi de 76 yaşındaysa kesin ölür. ölmemişse bil ki komplo momplo yoktur.

amaaan at kendini

evet. blogspot kapandı. lanet okunmuş gibi şifremi unuttum bi de. o sırada youtube da hala kapalıydı. tv her bi şeyi sansürlüyor, birileri de bizsizlikten ölüp ölüp diriliyodu. bazılarıysa sadece ölüyordu. sonra bu sıralarda istanbulda garip birşey oldu. her tarafı ışıklar, müzikler, ellerinde bayraklarıyla insanlar ve onların gülümseyen yüzleri kapladı. bi göt oldum. uzun zamandır hiç bu kadar canayakın ve neşeli bir insan sürüsüyle karşılaşmamıştım istanbulda. hani bazen birileriyle gözgöze gelirsiniz siz tam tebessüm edicekken o öküz öküz, manasızca yüzünüze bakar..ya da düşman görmüşçesine kafasını çevirir falan. ne bi mimik ne bi sempati... öyle insanlar yoktu o gün. ama ben neden bu kadar mutlululardı anlayamadım. heralde iyi bi haber almışlardı.

AYI

Çok ayı gördüm hayatımda
Yüzleri kızarmazdı hiç
Elimden topladığım pamukları aldılar
Sırf kulaklarını tıkamak için

Hep 5 10 kuruş geçti elime
Ama 5le 100 aynı kokmuyordu
Tıpkı alimlerin dediği gibi
küçük paralar elden ele dolaşıyordu

her yerden çıktılar karşıma
bazı ayılar içimizden biriydi
ne zaman baska biri katılsa aramıza
onlar birden en iyiydi
hem söylenenin de aksine kışın uyumazlardı
da yutturuldu feci

çok ayı gördüm hayatımda
özveriden hiç anlamazlardı
ama en büyük ayı bendim
söylemedim bunların hiçbirini

Ben

Dünyanın en büyük kutusunu bulan benimdir ey ahali
dedim
senin olsun dediler
biz istemeyiz..
Hemen kuytuda girdim kutuya
Dokusuna aşinalığım sarmaşık oldu
sonra
hiç göremediğim bi canlı nefesi oldum
keşfe çıkmış ama yol aramış…
Her başımı uzattığımda kutu
geri döndüğümde kuytu oldum
sonra yaz oldu
sonra kış

haydi şimdi bütün eller havaya

İki elin birleştiğine şahit olmayalı çok oldu sanki. Yanyana duradurduklarına rastlamış olabilirim beynimin jöle olduğu günlerden birinde. Unutmuş olabilirim sonra. Önem vermemişte olabilirim tabii. Hem zaten iki elin yanyana durması değil ki mühim olan. Faydası var mı bunun bana? Ses çıkardılar mı? Bi yeri işaret ediyolar mı? Hiç yoktan en üstte kimin eli olduğunu söylediler mi? Nhayır. Zaten ellerin dili yok.